Warsztat sukcesu i celów zeszyt 011

Talent lubi robić hałas. Widać go szybko, łatwo go zauważyć, jeszcze łatwiej mu przypisać niemal magiczne znaczenie. Ktoś ma świetną pamięć, błyskotliwy umysł, naturalną lekkość w mówieniu, wyczucie liczb albo wyjątkową intuicję. Z boku wygląda to tak, jakby sukces był tylko kwestią wrodzonego daru, a reszta sama się już ułoży. W praktyce jest inaczej. Widziałem to wielokrotnie, zarówno w biznesie, jak i w pracy z ludźmi, którzy mieli wszystkie „właściwe” predyspozycje,

Słowo „sukces” bywa dziś podejrzane. Dla jednych kojarzy się z pokazem siły, dla innych z wyścigiem, w którym ktoś zawsze zostaje z tyłu. Często słyszy się, że nie należy go przeceniać, że ważniejsze są spokój, relacje, zdrowie psychiczne, zwykła codzienność. I to wszystko jest prawdą. Ale jest też druga prawda, mniej wygodna, a bardzo ważna: osiągnięcie sukcesu potrafi przywrócić człowiekowi sprawczość. Nie tę deklaratywną, zapisaną w inspirującym cytacie, tylko realną. Ta

Prawdziwy sukces rzadko wygląda tak, jak pokazują go okładki magazynów, profile w mediach społecznościowych czy motywacyjne hasła na kubkach. W realnym życiu nie jest prostą linią w górę, nie zawsze da się go zmierzyć awansem, wzrostem pensji albo liczbą obserwujących. Często zaczyna się dużo skromniej, od poczucia, że wreszcie żyjemy w zgodzie ze sobą, mamy wpływ na własne decyzje i nie musimy codziennie odgrywać roli, która nas męczy. W praktyce prawdziwy sukces w

Zmiana pracy rzadko zaczyna się od wielkiej deklaracji. Zwykle przychodzi ciszej, po cichu, w momencie kiedy człowiek po raz kolejny wraca z biura z uczuciem ciężaru w klatce piersiowej albo zamyka laptopa po kolejnym dniu z myślą, że tak dalej być nie może. Nie musi to oznaczać dramatu. Czasem wystarczy kilka miesięcy przeciągającej się frustracji, kilka niewygodnych rozmów, jedno nieprzyjemne spotkanie z przełożonym albo zwykłe poczucie, że oddaje się komuś najcenniejszy

Najtrudniejsze w długiej drodze do celu nie jest samo ruszenie z miejsca. Najtrudniejsze przychodzi później, kiedy początkowy entuzjazm opada, efekty nie są jeszcze widoczne, a kolejne dni wyglądają podobnie do poprzednich. Wtedy pojawia się pytanie, które zna niemal każdy ambitny człowiek: skąd wziąć inspirację, kiedy wszystko trwa dłużej, niż się spodziewałem? To pytanie bywa cichsze niż wielkie deklaracje o sukcesie, ale ma znacznie większą wagę. Od niego zależy, czy kto

Słowo „sukces” bywa dziś podejrzane. Dla jednych kojarzy się z pokazem siły, dla innych z wyścigiem, w którym ktoś zawsze zostaje z tyłu. Często słyszy się, że nie należy go przeceniać, że ważniejsze są spokój, relacje, zdrowie psychiczne, zwykła codzienność. I to wszystko jest prawdą. Ale jest też druga prawda, mniej wygodna, a bardzo ważna: osiągnięcie sukcesu potrafi przywrócić człowiekowi sprawczość. Nie tę deklaratywną, zapisaną w inspirującym cytacie, tylko realną. Ta